「护士。」

        「护士好。」她说,「护士知道人是怎么没的。」

        ——

        「方姨。」

        「嗯。」

        「我姐她,」我说,「这两年麻烦您了。」

        「不麻烦。」她说,「她是个好孩子,就是心里有个洞。」

        「什么洞。」

        「你填不上。」方姨说,「谁填不上。得她自己慢慢长。」

        ——

        内容未完,下一页继续阅读